حجت کلاشی در مصاحبه اخیرش با کانال یک، پارادایم اتمسفر سیاسی ایران را به وضوح شرح داد. اینکه جامعه ایران و مهمتر از آن اپوزیسیون برای گذار از جمهوری اسلامی دو راهکار در پیش روی خویش می‌بیند.

1. راهکاری که با سپردن فضای سیاسی به عصیان کوری که با افزایش فشارهای سیاسی، اجتماعی و به ویژه اقتصادی تشدید خواهد شد، نقش اپوزسیون را به عنوان ناظری بدون کنش و منفعل تعریف می‌کند که به‌ناچار به هر طناب پوسیده ای چنگ انداخته و با هر تاس بد قلقی قمار کرده و آرزوی گربه بودن شبح پشت پرده را به انتظار می‌نشیند.
2. و راهکار دیگری که با سوق دادن جامعه به سمت همگرایی و پوشش امیال و آرزوهای همه ملت ایران، گذار امن و حداقل کم خطرتری را برای ایران و ایرانی معرفی می‌کند.

جامعه ایرانی در این چهل سال به اجبار و به فرموده و با تکیه حکومت به تئوری امتگرا و تقسیم جامعه به گروه‌هایی با منافع جدا از هم دچار گسست شده است.
اگرچه خودآگاه‍ی تاریخی و ملی ایرانیان در اتفاقات و بزنگاه‌های مختلف، با گذر از سد ایزوله‌سازی و طبقه بندی اهداف و آرزوهای جامعه ایرانی، توانسته است مانع از گسست کامل و فروپاشی جامعه ایرانی بشود اما تا رسیدن به جامعه ای با لیست آرزوهایی که همه ایرانیان را در زیر پوشش گرفته باشد، بسان آنچه پیش از پیدایش جمهوری اسلامی موجود بود،فاصله زیادی دارد. جامعه ایرانی در طول تاریخ پر فراز و نشیبش، با دارا بودن اصول یک ملت مترقی اهداف خود را پیگیری کرده است. حتی در دورانی که به سبب تنگناهای زمانه در دستیابی به امیالش شکست خورده است اما آن خودآگاهی تاریخی همیشه در ذهن و قلبش خواسته هایش را فریاد زده است.

آنچه که مشخص است اکثریت ملت ایران این حکومت برآمده از سونامی جهل و جنون که سالها مورد حمایت دولت های بیگانه است را نمی خواهد. اما این «نمی‌خواهد»، امری مشخص و جزو بدیهیات معادله پیچیده ایران است.

اپوزیسیون همین جاست که باید نقشه راه پس از «نمی‌خواهد» را ترسیم کند. قرار نیست دیگران منویی تک گزینه‌ای برایمان تدارک ببینند. ملت ایران هم آزادی سیاسی و اجتماعی می‌خواهد، هم استقلال می‌خواهد، هم به دولتی بزرگ، مقتدر و در قواره اسم و رسم ایران به منظور دفاع از همه اصول و لوازم مورد نیاز یک ملت دیرین و تاریخی و مترقی، نیاز دارد.

ساده بگوییم! نیاز مبرم ما ملت ایران پس از استبداد سیاه، ایجاد #حکومت_قانون است. همانگونه که در دوران دو شاه فقید پهلوی تجربه کرده و در آن گام به گام مسیر توسعه و ترقی را می پیمودیم.

در راهکاری که ما می گوییم، برای رسیدن به این حکومت قانون کار کرد اپوزیسیون چنین تعریف می‌شود:
《فهم و روشن بینی درست و آسیب‌شناسی از سرگذشت ۴۱ ساله ای که بر ما گذشته و همچنین ایستادن بر روی اصولی که در عین حفظ همه داشته های فرهنگی، تاریخی و ملی، بتواند چتری به بزرگی نام ایران بر سر همه ایرانیان بگستراند.》

این اپوزیسیون باید به موج نارضایتی، عصیان و پشیمانی ملت ایران، از آنچه در بهمن سیاه ۵۷ برسرش رفته، سمت و سویی برای دستیابی به سمت ایرانی آباد، آزاد و مستقل بدهد.
اپوزیسیونی که به ایران می اندیشد باید با تکیه بر منطق ملی مسیر سعادت ایران را برای ملت ایران روشن و واضح ترسیم کند.

#بازگشت_به_مشروطه
بازگشت_از_کژراهه۵۷
#حاکمیت_ملت
#حکومت_قانون