ما فرصت ها را از دست دادیم و عشق و حسرت و رغبتی که ابتدا در باکو برای پیوستن به ایران وجود داشت با مشاهده اوضاع ایران پس از ۵۷ رنگ‌ باخت , ما باکو را به لحاظ فرهنگی از دست دادیم و به لحاظ اقتصادی هم کار اثر گذاری نتوانستیم انجام دهیم.

ما نباید بگذاریم در قفقاز زخم هویتی درست شود, این زخم‌های هویتی را باید با مساله تمدن ایرانی بانداژ کنیم.این زخم‌های که توسط ناخن‌های روسیه و عثمانی بر پیکر منطقه وارد شده است یک درمان ایرانی می‌طلبد, ترکیه و روسیه می خواهند در آنجا زخم هایی بماند و هر از گاه آن زخم هارا بخراشند تا خونریزی کند و به بهانه پانسمان و به حمایت از یک طرف وارد آنجا شوند.

طراحی جنگ اخیر به شکلی شد که وضعیت قره باغ کوهستانی با نخجوان شبیه هم شد و این درگیری طراحی باکو نیست و طرح اتاق فکر ترکیه و اسرائیل است, هنر جدید ترکیه این است که با برگ ایران بازی می‌کند و برنامه هایش را به شکلی طراحی می‌کند که با اهداف اسرائیل همپوشانی داشته باشد.